Informacja Online

Janusz Stolarczyk

My status

Urszula Kiraga

My status

Nadchodzące wydarzenia

Przegląd obiektów - Miejskie trasy turystyczne

Kategoria
Kategoryzacja (gwiazdki)
Powiat:
Gmina:
Miejscowość:
Nazwa zawiera:

Liczba znalezionych obiektów 28

Tryb kompaktowy
Strony:

Szlak pamięci i wdzięczności w Nysie

Szlak Pamięci i Wdzięczności w Nysie
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Nysa ( Powiat Nyski )

Szlak pamięci i wdzięczności - kościół św. Jakuba - kaplica przy al. Wojska Polskiego - kościół św. Rocha – Mariahilf
Długość trasy: 8km
Czas trwania wycieczki: 6h

Trasę rozpoczynamy od kościoła św. Jakuba, do którego dobudowano po wojnie trzydziestoletniej jako wotum dla zmarłych kaplicę Zmarłych (dziś nosi nazwę Baptysterium). Następnie idąc śladami pamiętnej pielgrzymki poprzedzającej budowę wspomnianej kaplicy mijamy zbudowany przez franciszkanów w 1903 roku klasztor i kościół pw. Świętej Elżbiety i stojącą obok kaplicę ufundowaną w 1737 roku przez kamieniarza Karla Schleima na pamiątkę ówczesnej klęski .W tym czasie w okresie żniw przez sześć tygodni padał deszcz, który spowodował, że zapanował straszny głód. Potem przyszła zaraza uśmiercająca wielu ludzi.

Na końcu alei Wojska Polskiego (dawniej była to ul. Św. Rocha) znajduje się mały kościółek św. Rocha zbudowany w 1637 roku z datków ocalałych mieszkańców miasta. W tym miejscu gdzie stały namioty z chorymi na zarazę ludźmi zbudowano kościół na planie krzyża co miało symbolizować cierpienia ludzi. Obok powstała pustelnia, a zamieszkujący tam pustelnicy modlił się za dusze zmarłych do 1793 roku - kiedy to zmarł ostatni z nich. Od 1818 roku w tym miejscu powstał cmentarz ewangelicki. Z tych czasów pochodzi też zbudowana w 1825 r. kolista kaplica cmentarna ze znajdującą się pod nią kryptą grobową.

Końcowym etapem jest kościółek pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w lasku złotogłowickim nazywanym Mariahilf. Z kościołem tym jest związana historia tłumacząca jego ludową nazwę. Jadący tam kiedyś furmanką chłop zaczął osuwać się z drogi w przepaść krzyknął: „Maria Hillfe - Mario Ratuj”. Człowiek ów na pamiątkę swego ocalenia powiesił na drzewie obraz Matki Bożej. Obraz znalazły w 1745 roku dwie służące ze Złotogłowic, które szukały paszy dla bydła. Zaniosły obraz do kościoła w Złotogłowicach. Następnej nocy obraz znikł z kościoła i znaleziono go ponownie na drzewie. Zbudowano więc w tym miejscu drewnianą kaplicę. W 1887 roku w miejscu rozebranej kaplicy zbudowano murowany kościół w którym umieszczono ołtarz wraz z obrazem z kaplicy. Zbudowano również drogę krzyżową a w 1892 roku wzniesiono kamienny krzyż. W maju 1945r miało tu miejsce objawienie się Matki Bożej. Powiedziała Ona wtedy: ”Jestem wielką łask pośredniczką. Jak świat tylko przez ofiarę syna mógł znaleźć zmiłowanie u ojca, tak tylko przez moje pośrednictwo znaleźć może wysłuchanie u syna. W miejsce waszego grzesznego serca umieśćcie moje niepokalane serce. Wtedy ja będę tą, która sprowadzi wam pomoc Bożą, a Chrystus miłość Waszą ku ojcu uczyni doskonalszą. Zastosujcie się do mych próśb, aby Chrystus wkrótce mógł zapanować jako Król Pokoju. Pokój Chrystusa niech będzie z wami i wszystkimi, którzy tutaj się modlą.” Miejsce to słynie wieloma łaskami i jest prawdziwą oazą spokoju pozwalającą na złapanie oddechu i zastanowienie się nad swym życiem i dokąd w takim pośpiechu zdążamy.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

 

Źródło: http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=4

Szlak śladami Marii Luizy Merkert w Nysie

Szlak śladami Marii Luizy Merkert w Nysie
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Nysa

Śladami błogosławionej Marii Merkert Śląskiej Samarytanki - Katedra- Dom Macierzysty - Kościół Ap. Piotra i Pawła - Szpital Miejski- wieża Bramy Ziębickiej
Długość trasy: 4km
Czas trwania wycieczki: 5h

Trasę rozpoczynamy od kościoła św. Jakuba i Agnieszki, gdzie w 1817 roku została ochrzczona przy pięknej chrzcielnicy znajdującej się obecnie w Baptysterium. Tu też znajdują się jej doczesne szczątki złożone w kaplicy Trójcy Świętej. Następnym etapem jest przejście ulicą Wrocławską i Marcinkowskiego, gdzie zobaczymy tablicę upamiętniającą nadanie patronatu Marii Merkert PWSZ w Nysie oraz Rynek Solny gdzie z inicjatywy Marii Merkert zbudowano w 1863 roku dom macierzysty sióstr (tablica wykonana przez prof. Mariana Molendę umieszczona na Domu Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety rozpoczyna szlak nazwany: Śladami Marii Luizy Merkert, prowadzący po miejscach związanych z błogosławioną). Tutaj warto zobaczyć kaplicę pw. Świętej Rodziny i salkę poświęconą działalności i życiu Marii Luizy.

Następnym przystankiem jest kościół św. Piotra i Pawła obok którego znajdował się szpital biskupi - gdzie Maria Luiza pielęgnowała chorych. Kościół wybudowali zakonnicy Zakonu Strażników Świętego Grobu (Bożogrobcy), którzy zostali sprowadzeni do Nysy około 1190 roku z Miechowa. Budowę świątyni Bożogrobcy rozpoczęli w roku 1719, zakończyli w 1730. Klasztor i kościół są perłą miasta i należą do najpiękniejszych barokowych kościołów na Śląsku. Dekoracja wnętrza jest mieszanką dwóch stylów baroku i rokoko. Ołtarz świątyni jest wykuty z kolorowego marmuru i rzeźbiony z drewna lipowego, które później złocono. Budowniczym kościoła był Węgier Michał Klein. Do kościoła przylega wybudowany przez Bożogrobców w 1712 roku szpital.
Następnie ulicą E. Gierczak oraz M. Skłodowskiej dojdziemy do Szpitala Miejskiego, którego patronką jest Maria Merkert, znajduje się tu sala poświęcona patronce.

Na zakończenie wycieczki zaplanowany jest powrót ulicą Skłodowskiej oraz Szopena oraz wejście na Wieżę Bramy Ziębickiej i podziwianie panoramy Nysy.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

 

Źródło:http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=2

Szlak Świątyń Śląskiego Rzymu w Nysie

Szlak Świątyń Śląskiego Rzymu w Nysie
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Nysa ( Powiat Nyski )

Szlak świątyń Śląskiego Rzymu - przykład różnych stylów architektonicznych -
- gotycki kościół św. Jakuba
- wczesnobarokowy kościół Wniebowzięcia NMP
- kościół św. Piotra i Pawła - przykład pełni baroku
- późnobarokowy kościół św. Dominika
- kościół św. Elżbiety - przykład neoromańskiego stylu, charakterystycznego dla pruskich budowli sakralnych.

Długość trasy: 7km
Czas trwania wycieczki: 5 h


Kościół św. Jakuba i św. Agnieszki istniał wg miejscowej tradycji już w XI wieku. Dokument historyczny z 1198 roku mówi o konsekracji kamiennej romańskiej świątyni, wzniesionej na miejscu drewnianego kościółka za fundację biskupa Jarosława Piasta. W podziemiach dzisiejszego kościoła św. Jakuba można jeszcze oglądać resztki owej romańskiej budowli. W latach 1401-30 wzniesiono na jej miejscu katedrę gotycką, istniejącą do dziś. Jest to budowla halowa o trzech nawach równej wysokości z różowej cegły i szarego kamienia. Wyrafinowany efekt przestrzenny stanowi wyjątkowe na Śląsku osiągnięcie późnego gotyku. Po pożarze w 1945r. w latach 1956-60 przykryto katedrę nowym dachem, wzmocniono fundamenty i sklepienia oraz wmontowano trzy nowe witraże prof. A. Stalony -Dobrzańskiego.

Przy kościele św. Jakuba znajduje się czterokondygnacyjna dzwonnica, wzniesiona w latach 1474-1516. Mieści ona m. in. jeden z najstarszych dzwonów Śląska, tzw. Macieja z 1498r. Prawdziwą gratką jest Skarbiec św. Jakuba, który gromadzi różnowiekowe wyroby sakralne, ornaty, meble i inne eksponaty, częściowo odzyskane w niemal sensacyjnym stylu (tajemne skrytki, odkryte w latach 50. XX w. i w 2003 r.). Bogaty zbiór naczyń liturgicznych to świadectwo pracy niemal 200 nyskich złotników.

Następnie ulicą Tkacką przechodzimy do Rynku Solnego, przy którym znajduje się barokowy kościół Wniebowzięcia wybudowany dla jezuitów, wzniesiony przy jezuickim klasztorze, wybudowanym w latach 1669-73. O budowie kościoła zadecydowała inicjatywa i fundacja biskupa Karola Ferdynanda Wazy, królewicza polskiego. Wzniesiono go w latach 1688-92 już po śmierci fundatora. Fryderyk wydał na ten cel 24 tys. guldenów. Rozbudował on również kolegium jezuickie. Kościół jest pierwszą na Śląsku jezuicką budową sakralną.

Na ulicy Sobieskiego znajduje się Liceum ogólnokształcące CAROLINUM. Aula kolegium zachowała na sklepieniu sztukaterie Włocha Franciszka Cygno z końca XVII w. W kolegium uczył się m. in. Michał Korybut Wiśniowiecki, przyszły król polski. W latach 1722—25 dobudowano skrzydło zachodnie i połączono je ze starym skrzydłem wschodnim wspólną barokową bramą.

Ulicami Sobieskiego – Celną - Bracką przejdziemy do Kościóła Ap. Piotra i Pawła. Ten barokowy kościół wraz z zespołem budynków klasztornych został wzniesiony w latach 1719-30 przez bożogrobców-miechowitów po spaleniu ich dawnej siedziby na Starym Mieście. Budowniczym kościoła był Węgier Michał Klein. Polichromia wewnętrzna, a przede wszystkim freski na sklepieniu wykonali bracia Schefflerowie. Bogactwo dekoracji oraz wspaniała polichromia iluzjonistyczna na sklepieniu, czynią wnętrze świątyni jednym z najwybitniejszych na Śląsku.

W skład zespołu Bożogrobców wchodzi również przyległy do kościoła budynek klasztorny z lat 1708-13, który obecnie pełni funkcję domu rekolekcyjnego. Wybitny historyk sztuki i znawca architektury śląskiej Tadeusz Chrzanowski pisał w Sztuce Śląska Opolskiego: „Najcenniejsze w kościele Bożogrobców jest to, że we wnętrzu złączono dzieła architekta, rzeźbiarzy-sztukatorów i malarzy w jednolitą i harmonijną całość. Można powiedzieć, iż nigdy przedtem ani potem współpraca różnych artystów nie zespoliła się tak idealnie, jak właśnie tutaj”.
Kolejnym etapem wycieczki jest Kościół św Dominika przy ulicy Głowackiego, który wybudowano w latach 1784-1788. Budowniczymi kościoła byli OO. Dominikanie, którzy do 1810 r. byli zarządcami kościoła i przyległego klasztoru. Najcenniejsza w kościele polichromia późnobarokowa z czasu budowy kościoła zawieraj sceny z życia św. Dominika została odnowiona ok. 1930 r. Ambona i ołtarz wykonane są w stylu rokoko. Na szczególną uwagę zasługują zabytkowe organy. Ojcowie opuścili świątynię w połowie XIX w. W pierwszej połowie XIX w. kościół był filią parafii św. Jakuba i Agnieszki w Nysie.

Przy Alei Wojska Polskiego wzniesiony został Kościół p.w. św. Elżbiety Węgierskiej. Cały kompleks klasztoru wraz z kościołem zakonnym wybudowany został na początku naszego stulecia w latach 1902-1911, w stylu neoromańskim. Podkreślić należy kult św. Rocha wywodzący się gł. od XVII w. od wotywnej kaplicy stojącej przed kościołem, jak również samego kościoła cmentarnego. Kult ten zawdzięczamy nabożeństwu ku czci św. Rocha za ocalenie miasta od zarazy, która w nim panowała.
Św. Elżbietę powszechnie nazywa się patronką miłosierdzia chrześcijańskiego. Pod jej imieniem powstało kilka żeńskich zgromadzeń zakonnych, m.in. Zgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety. W ikonografii najczęściej jest przedstawiana w stroju księżniczki względnie w skromnym ubiorze tercjarki franciszkańskiej. Niekiedy spotyka się jej wizerunki z królewską koroną na głowie i z wystającymi spod płaszcza różami.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

 

Źródło: http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=1

Szpital nr 1 w Nysie

Szpital | Szlak śladami Marii Luizy Merkert w Nysie

Wieża Piastowska

Zamek, pałac, dworek | Trasa Piastowska w Opolu
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Opole , ul. Piastowska 14 ( Powiat Opole )
  • Telefon: +48 77 45 24 224

Wieża Piastowska - symbol Opola - usytuowana na wyspie Pasiece w części zwanej Ostrówkiem, w miejscu wczesnośredniowiecznej osady. Jedyna pozostałość dawnego zamku książęcego z początku XIII wieku, zburzonego w latach 1928-1930. Cylindryczny 35-metrowy masywny, murowany, gotycki donżon z końca XIII wieku. Pomieszczenie przyziemia sklepione kolebkowo, schody częściowo w grubości murów. W zwieńczeniu przekształconym w 1934 roku wysmukła iglica z 1962 roku ze współczesnym wiatrowskazem w formie orła piastowskiego, wykonanym przez opolskiego artystę Mariana Nowaka.

 

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

 

Wieża aktualnie jest w remoncie

 

 

 

Wieża Zamku Górnego w Opolu

Obwarowania i fortyfikacje | Trasa Piastowska w Opolu
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Opole , ul. Osmańczyka ( Powiat Opole )

Zamek Górny w Opolu – jeden z dwóch opolskich zamków. Rozebrany w 1669 roku. Jedyną pozostałością po nim jest wieża zbudowana w końcu XIV wieku. Obecnie stanowi część budynku Zespołu Szkół Mechanicznych przy ul. Osmańczyka.
Istnieją dwa poglądy na temat powstania zamku. Jeden, który głosi, że wybudowano go przed XIII wiekiem jako drewniany dwór kasztelana. Drugi głosi, że Zamek Górny został wybudowany dopiero w XIV wieku przez Władysława Opolczyka. W XVI wieku został przeznaczony na więzienie. W XVII wieku kaplica Zamku Górnego została podarowana protestantom przez księcia Siedmiogrodu Gábora Bethlena w czasie jego panowania na Górnym Śląsku w latach 1622-1624. W 1669 roku, w czasie panowania Habsburgów, teren zamkowy został przekazany jezuitom. Ze względu na fatalny stan zakonnicy zburzyli ruinę, pozostawiając tylko jedną basztę. W 1844 r. podwyższono ją o czwartą kondygnację i zwieńczono neogotyckim krenelażem. W końcu XIX wieku do wieży dobudowano gimnazjum, a w latach 1936-1937 jeszcze jedno skrzydło. W wieży zachował się zamurowany ostrołukowych portal oraz blendy, będące przypuszczalnie pozostałością po bramie wjazdowej. Z boku wieży znajduje się krótki odcinek gotyckiego muru obronnego.

 

Źródło: www.opole.pl

Wieża Ziębicka w Nysie

Obwarowania i fortyfikacje | Szlak śladami Marii Luizy Merkert w Nysie
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Nysa ( Powiat Nyski )

To czworoboczna, gotycka budowla wzniesiona w 1350r. dostępna dla zwiedzających. Dzięki swojemu położeniu w centrum Nysy stanowi doskonały punkt widokowy, skąd można oglądać panoramę miasta.

 

Wzgórze uniwersyteckie

Fontanny, studnie, pomniki, figury | Trasa po obwodzie murów obronnych w Opolu
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Opole , ul. Pl. Kopernika ( Powiat Opole )

Wzgórze uniwersyteckie jest miejscem ekspozycji zabytkowych rzeźb i współczesnych pomników. Są tu m.in.: „Cztery pory roku” H. Hartmanna (XVII w.), pomnik Św. Krzysztofa C. Kerna (1867), kolumna maryjna, pomnik Apostoła. Współczesne pomniki: A. Osiecka, Cz. Niemen, J. Grotowski autorstwa M. Molendy.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Strony: