Informacja Online

Janusz Stolarczyk

My status

Urszula Kiraga

My status

Nadchodzące wydarzenia

Przegląd obiektów - Atrakcje Turystyczne

Kategoria
Kategoryzacja (gwiazdki)
Powiat:
Gmina:
Miejscowość:
Nazwa zawiera:

Liczba znalezionych obiektów 365

Tryb kompaktowy
Strony:

Cmentarz żydowski w Miejscu k/ Namysłowa

Miejsca Pamięci | Judaica

Jak podaje Marcin Wodziński w serwisie internetowym www.jewishgen.org, pierwsze wzmianki o osadnictwie żydowskim w Miejscu pochodzą z 1657 roku. Cmentarz żydowski w Miejscu z całą pewnością istniał już w 1771 roku. Tą datę udało się ustalić dzięki przechowywanemu w zbiorach Muzeum Judaistycznego we Frankfurcie nad Menem zdjęciu czterech drewnianych macew z lat 1771 - 1805, pochodzących z cmentarza żydowskiego w Miejscu. Na najstarszej z nich wyryto inskrypcję o treści: "Tu pochowana niewiasta szanowna, niewiasta dzielna, pani Chajosen, córka czcigodnego pana Aleksandra, błogosławionej pamięci. Zmarła we wtorek, 5 adar roku 531" (19 lutego 1771 roku). Nagrobkom tym poświęcone jest opracowanie autorstwa Marcina Wodzińskiego, zatytułowane "Macewy drewniane z Miejsca".

W dniu 17 sierpnia 1787 roku przedstawiciele gminy żydowskiej podpisali umowę kupna parceli, na której znajdował się cmentarz. Było to zapewne oficjalne uregulowanie stanu prawnego miejsca pochówków. W okresie późniejszym nekropolię otoczono murem, wzniesiono dom przedpogrzebowy oraz poszerzono obszar cmentarza. Druga połowa XIX wieku przyniosła początek masowej emigracji Żydów z terenów obecnej Rzeczypospolitej. Również wielu Żydów z Miejsca opuściło swe rodzinne strony. W tej sytuacji w 1860 roku lokalna gmina żydowska została przyporządkowana kahałowi w Namysłowie, a nieco później zlikwidowana. Mimo to cmentarz żydowski w Miejscu był dalej użytkowany. Ostatni znany pochówek odbył się w dniu 26 lutego 1937 roku. W wyniku działań wojennych w 1945 roku część nagrobków została zniszczona. Proces dewastacji postępował także po wyzwoleniu. Już w czasach PRL rozebrano mur cmentarny i skradziono wiele macew

Red. Rafał Wietoszko w 1998 roku w swym reportażu na łamach "Nowej Trybuny Opolskiej" tak opisał tą nekropolię: "Ten lasek ma w sobie jakąś ulotną atmosferę, której na pewno nie oddadzą zdjęcia. Po wejściu między drzewa odruchowo ścisza się głos i patrzy pod nogi, żeby zbytni nie hałasować stawiając kroki. A wszystko przez kamienne tablice, które - rozsiane po całym pagórku - stoją przysypane żółtymi liśćmi (....). Nie wiadomo, jakim cudem cmentarz przetrwał lata hitlerowskiego terroru. Może dlatego, że znajduje się na uboczu, przedstawiciele "rasy panów" nie byli zainteresowani zniszczeniem go. Do dziś zostało tam kilkadziesiąt porośniętych mchem nagrobków (.....). Część z nich zdewastowali już po wojnie złodzieje, którzy szukali kosztowności w żydowskich grobach. Reszty dokonał czas".

Nekropolia położona jest w lesie, na małym pagórku, około 1,5 km od drogi asfaltowej. Jadąc od strony Namysłowa należy skręcić w lewo przed małym mostkiem, przed zabudowaniami. Na skraju lasu położone są duże kamienie granitowe, wskazujące wejście i początek cmentarza. Nie widać śladów dewastacji, a niektóre macewy są naprawione (odłamane części są nałożone na podstawy).


tekst: K. Bielawski

źródło: www.kirkuty.xip.pl/miejsce

 

Cmentarz żydowski w Namysłowie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Namysłów , ul. Łączańska ( Powiat Namysłowski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz znajduje się przy ulicy Łączańskiej. Powstał w 1794 roku. W 1862 kirkut został ogrodzony. W czasie „Nocy kryształowej” (z 9 na 10 listopada 1938 roku) hitlerowcy zniszczyli kirkut. Nagrobki zostały zgromadzone przy wejściu na teren kirkutu. W czasie II wojny światowej hitlerowcy zbudowali na jego obszarze baraki obozu pracy przymusowej. Potem urządzono tam magazyn materiałów budowlanych, a później targowisko bydła. Po wojnie usunięto pozostałe macewy. Obecnie zachowały się jedynie szczątki ogrodzenia.

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Niemodlinie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Niemodlin , ul. Bohaterów Powstań Śląskich ( Powiat Opolski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Niemodlinie (ul. Bohaterów Powstań Śląskich) został założony w pierwszej połowie XIX w. w pobliżu synagogi. Według relacji mieszkańców Niemodlina, cmentarz został zniszczony w latach 60-tych XX w.

Obecnie na powierzchni ok. 0,1 ha nie zachował się żaden nagrobek. Teren jest częściowo otoczony ceglanym murem. Cmentarz jest zdewastowany. Kiedyś był porośnięty drzewami oraz krzewami, obecnie drzewa wycięto, a teren cmentarza wygląda jak plac budowy.

 

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Niezdrowicach

Miejsca Pamięci | Judaica

Cmentarz żydowski w Niezdrowicach zdaje się być skazany na zapomnienie. Nie wie o nim wielu mieszkańców wioski, nie wzmiankuje go Jewishgen - największy na świecie wykaz cmentarzy żydowskich. To miejsce trudno odnaleźć - niezdrowicki bet olam położony jest w głębi lasu, na początku wsi przy wjeździe od strony Ujazdu, kilometr od asfaltowej drogi.

Nekropolia ta powstała w 1822 roku i jest miejscem spoczynku Żydów z Ujazdu. W wyniku zniszczeń z czasów II wojny światowej, do dziś zachowało się około dwudziestu pięciu nagrobków, wiele z nich jest przewróconych. Jak podaje internetowy serwis Izrael.Badacz.org, najstarszy nagrobek datowany jest na 1822 rok i należy do Havy córki Mosze.

 

źródło: www.kirkuty.xip.pl/niezdrowice

Cmentarz żydowski w Nysie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Nysa , ul. Kączkowskiego ( Powiat Nyski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Nowy cmentarz żydowski w Nysie (ul. Kączkowskiego) został założony w 1815 r. w sąsiedztwie cmentarza katolickiego i ewangelickiego (przy obecnej Alei Wojska Polskiego). W 1871 r. nyska gmina żydowska zdecydowała się na powiększenie terenu cmentarza.
Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz. W 1967 r. władze miejskie zamknęły cmentarz dla celów grzebalnych. W momencie zamknięcia znajdowało się na nim około 100 zdewastowanych nagrobków.

Na powierzchni około 0,58 ha zachowały się fragmenty około 25 rozbitych nagrobków. Na niektórych można jeszcze odczytać inskrypcje w języku hebrajskim i niemieckim. Teren cmentarza jest zaniedbany i zarośnięty drzewami.

 

źródło: www.sztetl.org.pl

 

Cmentarz żydowski w Oleśnie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Olesno , ul. Młyńska 50 ( Powiat Oleski )
  • Strona Internetowa www.kirkuty.xip.pl/olesno

Cmentarz żydowski w Olesnie położony jest przy ul. Młyńskiej. Nekropolia otoczona jest starym, częściowo zniszczonym murem. W archiwach Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie zachował się przesłany w 1994 list, w którym jeden z miejscowych społeczników opisuje powojenne dzieje cmentarza w Olesnie: "Do 1975 r. urząd powiatowy w Olesnie opłacał człowieka, który pilnował porządku i samego cmentarza. Po reformie administracyjnej zmieniło się to na niekorzyść. Przybyłem do Olesna w 1974 r. i pamiętam ten cmentarz jako obiekt zadbany, otoczony ceglanym murem, porośnięty krzewami, ale nienaruszony. (.....) Na początku lat osiemdziesiątych w mieście zaczęto mówić o potrzebie uporządkowania tego cmentarza. Zrobiła to młodzież, wycinając dzikie drzewa i przy okazji udostępniając wejście na cmentarz. Przy najbliższej okazji złożyłem na cmentarzu wizytę i stwierdziłem, że ponad sto płyt nagrobnych i pomników "przewędrowało" z grobów i jest złożonych koło bramy. Dziś już ich nie ma, runął również stojący na skarpie ceglany mur. (....) Były próby zainteresowania losem cmentarza Fundacji Nissenbaumów, ale z odpowiedzi wynikało, że mają mało pieniędzy". Do dziś na terenie cmentarza zachowało się kilkadziesiąt nagrobków oraz dom przedpogrzebowy. Jak pisze nasz lokalny korespondent, jest to "ładne i urokliwe miejsce".

tekst: K. Bielawski, źródło: www.kirkuty.xip.pl/olesno

Cmentarz żydowski w Opolu

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Opole , ul. Graniczna ( Powiat Opole )
  • Strona Internetowa www.kirkuty.xip.pl/opole

Cmentarz żydowski w Opolu usytuowany jest u zbiegu ulic Granicznej i Waleckiej. Zanim opolscy Żydzi doczekali się własnej nekropolii, swych zmarłych chowali w Białej Prudnickiej. Jednak już cztery lata po usamodzielnieniu się gmina żydowska z Opola otrzymała od Magistratu Opola zgodę na założenie własnego cmentarza; było to 3 lipca 1816 r. W 1817 r. zakupiono od rolnika Józefa Kurpiersa teren pod nekropolię - położony około 2,5 km od ówczesnych granic miasta we wsi Nowa Wieś Królewska. Organizacja kirkutu przeciągnęła się do 1822 r., ale pierwszy pochówek nastąpił rok przed oficjalnym otwarciem nekropolii. Jesienią 1821 r. na cmentarzu spoczął nauczyciel Gimpel Pozner.

Początkowo cmentarz zajmował obszar o powierzchni około 0,12 ha - tak zwana kwatera I. Ponieważ obszar ten został w miarę szybko zapełniony, w 1866 r. od rolnika B. Dudy zakupiono dalszych 0,4375 ha . Na 1080 dołączonych metrach kwadratowych urządzono II kwaterę. W latach siedemdziesiątych XIX w. we wschodniej części nekropolii postawiono budynek Bractwa Pogrzebowego i mały budynek mieszkalny z częścią gospodarczą. Powstał on z myślą o dozorcy-ogrodniku. Na przełomie XIX i XX w. z pozostałej części terenu dołączonego w 1866 r. utworzono III kwaterę. Pierwsze ustawione w niej nagrobki datowane są na początek XX w. W latach trzydziestych XX w. odnowiono częściowo ogrodzenie - północna strona zyskała betonowy mur z ozdobnymi zwieńczeniami, natomiast wschodnia ogrodzenie z siatki (z tej strony znajdywały się wówczas wejścia na teren nekropolii).

W okresie międzywojennym cmentarz ponownie został prawie całkowicie zapełniony. W związku z tym gmina żydowska kupiła na początku 1933 r. od miasta działkę o powierzchni 11 000 m 2 na terenie cmentarza komunalnego na Półwsi. Niestety trzy lata później połowę tej działki gmina musiała odsprzedać miastu pod kwatery wojskowe, a w 1939 r. również pozostałą część.

Druga wojna światowa obeszła się z kirkutem wyjątkowo łaskawie. Po jej zakończeniu teren przejęła gmina żydowska we Wrocławiu - zatrudniono dozorcę, w 1947 r. wyremontowano dom pogrzebowy. Jednak po śmierci opiekuna cmentarza w 1957 r. zabudowania cmentarne zaczęły ulegać dewastacji. Ostatni pochówek odbył się w 1960 r., a w 1963 r. kirkut został oficjalnie zamknięty. W 1969 r. zrujnowane budynki rozebrano, a na ich miejscu powstał prywatny dom, warsztat oraz punkt sprzedaży krzewów i drzewek. Na szczęście podejmowano próby ratowania opolskiej nekropolii przed zapomnieniem. W latach 1976-1977 miasto na własny koszt wymieniło południowe i zachodnie ogrodzenie (w zachodnim murze powstała nowa brama) oraz uporządkowało częściowo teren. W 2005 r. młodzież z Polski, Niemiec i Izraela w ramach wspólnej inicjatywy usunęła zasłaniające nagrobki zarośla.

Cmentarz otoczony jest ze wszystkich stron zabudowaniami - z trzech znajdują się budynki mieszkalne, natomiast z czwartej przestrzeń zamyka hala zakładu produkcyjnego. Obecnie powierzchnia cmentarza to 3479 m 2 . Według obliczeń państwa Łabędzkich z 1898 r. na terenie nekropolii znajduje się 778 nagrobków lub ich fragmentów. Jeszcze dwa lata temu na cmentarzu można było podziwiać jedyny tutejszy nagrobek architektoniczny. Miał on kształt barokowej oprawy okna i spoczywał pod nim Max Friedlaender (zmarły w 1897 r.) oraz Lina z domu Sachs (zmarła 1927 r.). Niestety w czerwcu 2005 r. zdewastowali go niezidentyfikowani wandale.

W I kwaterze przeważają tradycyjne macewy z inskrypcjami w języku hebrajskim. Nagrobki w kwaterach II i III odchodzą już kształtem od tradycji żydowskiej (w kwaterze III głównie płyty nagrobne), a inskrypcje są dwujęzyczne (hebrajsko-niemieckie) lub tylko niemieckie. Zmiany te są dowodem na postępujący proces asymilacji społeczności żydowskiej. Jako materiał budulcowy przeważa biały marmur nieżyłkowy, granit szary i czarny, mniej jest czarnego bazaltu. Dwudziestowieczne nagrobki wykonane są przeważnie z materiałów sztucznych.

Cmentarz żydowski w Opolu jest pięknym miejscem, na którym wciąż można poczuć powiew historii - minionych lat, gdy społeczność żydowska była sąsiadem, nie obcym. Mimo że wiele nagrobków jest zdewastowanych lub po prostu przewróconych, nekropolia zachowała swoje walory artystyczne i historyczne. Pobliska duża hala produkcyjna za południowym murem, a już szczególnie dom mieszkalny ledwie kilka metrów od macew po stronie wschodniej przytłaczają, czynią cmentarz mniejszym, niż jest w rzeczywistości. Nie umniejsza to jednak bogactwa tego miejsca i jego wyjątkowej atmosfery.

tekst: Małgorzata Frąckowiak, źródło: www.kirkuty.xip.pl/opole

Cmentarz żydowski w Otmuchowie

Miejsca Pamięci | Judaica

 Otmuchowie ludność izraelicka zawsze stanowiła mniejszość - w 1885 roku mieszkało tu 27 Żydów, w 1930 roku - już tylko dziesięciu. Dziś jedynym śladem ich obecności w mieście jest cmentarz, na którym najstarszy nagrobek pochodzi z 1819 roku. Ostatnim pochowanym był Jakob Schneider, zmarły w 1919 roku. W minionych latach cmentarz został uporządkowany przez uczniów miejscowego gimnazjum oraz młodzież z Niemiec, Czech i Izraela. Otmuchowska synagoga została doszczętnie zniszczona podczas Nocy Kryształowej.

Nekropolia położona jest poza miastem. Należy kierować się na północ, w kierunku wsi Nieradowice. Cmentarz znajduje się na południowo-wschodnim skraju lasu, za przejazdem kolejowym po lewej stronie.

 

Źródło: www.kirkuty.xip.pl/otmuchow

Cmentarz żydowski w Paczkowie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Paczków ( Powiat Nyski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Paczkowie został założony w pierwszej połowie XIX w. Znajduje się poza granicami miasta, w pobliżu obecnego sztucznego zbiornika Paczkowskiego, za terenami wodociągowymi.
Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz. Po wojnie lokalna ludność rozgrabiła większość nagrobków.

Na powierzchni około 0,5 ha nie zachował się żaden nagrobek. Na terenie cmentarza rośnie las. Pomiędzy gestymi krzakami można odnaleźć podmurówki oraz fragmenty rozbitych nagrobków. Cmentarz jest zdewastowany i zaniedbany.

 

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Pokoju

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Pokój , ul. Kolejowa ( Powiat Namysłowski )
  • Strona Internetowa www.kirkuty.xip.pl/pokoj

Cmentarz żydowski w Pokoju znajduje się przy ul. Kolejowej. Według tablicy umieszczonej na jego terenie, cmentarz został założony w 1780 roku. Do dziś na jego terenie zachowało się kilkadziesiąt pomników, wykonanych w formie obelisków i macew. Widoczne są też liczne betonowe obramowania zniszczonych grobowców. Epitafia nagrobne sporządzone są w językach niemieckich i hebrajskim. Zdobienia pomników najczęściej stanowią motywy florystyczne, w formie wici roślinnych. Na niektórych płytach widoczne są ślady polichromii - do takich nagrobków należy między innymi macewa Riwy córki Kasriela, na której zachowały się resztki złotego barwnika. Cmentarz jest ogrodzony drewnianym płotem, lecz brama nie jest zamknięta.

Z drogi asfaltowej należy zjechać w lewo i kierować się w stronę nieczynnej linii kolejowej, następnie iść wzdłuż tej linii, przedrzeć się przez krzewy, przejść tory. Cmentarz jest obok starego dużego domu poniemieckiego. To wyjątkowo urokliwe miejsce na skraju lasu

 

źródło: www.kirkuty.xip.pl/pokoj, tekst: K. Bielawski

Cmentarz żydowski w Praszce

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Praszka , ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego ( Powiat Oleski )
  • Strona Internetowa www.kirkuty.xip.pl/praszka

Cmentarz żydowski w Praszce powstał przy obecnej ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, u podnóża Wzgórz Brunatnych. Nieznana jest dokładna data jego założenia. Zbigniew Szczernik z muzeum Praszce w wypowiedzi opublikowanej w 1999 r. na łamach "Nowej Trybuny Opolskiej" tak opowiada o tej nekropolii: "Trudno jednoznacznie określić, z jakiego okresu pochodzi cmentarz. Głowili się nad tym wielcy historycy i nie ustalili konkretnej daty. Pozostałe do dziś macewy pochodzą z XIX i XX w. Ostrożnie mogę więc powiedzieć, że cmentarz powstał w drugiej połowie XIX wieku. Jednak mogę się mylić".

Wiadomo, że cmentarz był otoczony kamiennym murem, teren porastały brzozy, a przez środek biegła szeroka aleja. W latach II wojny światowej naziści zniszczyli cmentarz. Kamienie z muru posłużyły do utwardzenia dróg do okolicznych wsi.

W dniu 12 sierpnia 1942 roku podczas likwidacji getta w Praszce, na cmentarzu Niemcy rozstrzelali siedemnastu Żydów. Maria Wicher w swej pracy magisterskiej, zatytułowanej "Żydzi w Praszce. Dzieje, kultura, stosunki z innymi mieszkańcami we wspomnieniach praszkowian" przytacza fragment zeznań Bronisławy Łuckiej, świadka tych tragicznych wydarzeń: "Z okna widziałam, że na cmentarzu żydowskim, tak zwanym Kirchofie, odbywa się egzekucja Żydów. Widziałam to z odległości nie większej niż pięćset metrów. Widziałam, że był wykopany rów, a nad tym rowem w dwóch rzędach stali Żydzi: kobiety, mężczyźni i jedno dziecko. Kilku z nich znałam z nazwiska, na przykład rodzeństwo Swerków, Ruhę, Leję Złotą. Według tego, co ja widziałam, do Żydów strzelało czterech żandarmów. Strzelali oni do ofiar z tyłu. Nazwisk żandarmów nie znam, w posterunku często się bowiem zmieniali. (.) Od jednej salwy wszyscy Żydzi padli do rowu. Zwłoki pomordowanych zostały pochowane w rowie przez innych Żydów zdolnych do pracy, na polecenie Niemców". Znane są personalia większości ofiar tej egzekucji. Byli to: rodzina Neuman - osoba dorosła, córka i noworodek; małżeństwo Goldrat - 38-letni mężczyzna wraz z żoną; Wilczek Szmir, lat 35; Złota - kobieta w wieku 50 lat; Szwarcbot - lat 65; Najmark - mężczyzna w wieku 65 lat; Kromołowski, Szellug, Bratman Siola, Skorupa, malżeństwo Swizek (Swiźnik?), oboje w wieku 50 lat. Po wojnie na zbiorowym grobie odsłonięto tablicę z następującym napisem: "Tu spoczywają zwłoki siedemnastu osób narodowości żydowskiej, zamordowanych w dniu 12 sierpnia 1942 r. przez hitlerowców w czasie likwidacji getta w Praszce. Cześć ich pamięci. Koło ZBOWiD w Praszce".

W latach dziewięćdziesiątych minionego wieku wśród lokalnych społeczników, między innymi członków Towarzystwa Przyjaciół Praszki narodziła się idea restauracji cmentarza. Zamierzano uporządkować teren nekropolii, zasiać trawę, a z płyt nagrobnych wznieść pomnik. Niestety, dziś ta nekropolia zdaje się dogorywać w cieniu pobliskiego sanktuarium maryjnego. Wśród drzew u podnóża wzgórza można odnaleźć kilkaset macew lub ich fragmentów, ułożonych jedna na drugiej. Teren jest zaśmiecony, widać liczne ślady częstych libacji. Nasz korespondent tak opisał to miejsce: "Horror. Dawno nie widziałam na kirkucie takiej ilości butelek po alkoholu, puszek, niedopałków i innych śmieci. Obraz przygnębiający. Napisałam list do księdza z pobliskiej parafii. To wstyd, by proboszcz nie potrafił młodym na kazaniu wytłumaczyć, że cmentarz to miejsce święte dla każdej religii".


tekst: K. Bielawsk, źródło: www.kirkuty.xip.pl/praszka

Cmentarz żydowski w Skorogoszczy

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Skorogoszcz , ul. Karola Świerczewskiego ( Powiat Brzeski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Skorogoszczy (ul. Świerczewskiego) został założony prawdopodobnie w XIX w.
Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz. Wybudowano wówczas na nim bunkier obronny. Na przełomie stycznia i lutego 1945 r. teren cmentarza był miejscem walk.

Na powierzchni 0,4 ha zachowały się jedynie fragmenty siedmiu rozbitych nagrobków z inskrypcjami w języku hebrajskim.
Teren cmentarza jest zdewastowany i porośnięty drzewami oraz krzewami.

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Strzelcach Opolskich

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Strzelce Opolskie , ul. Gogolińska ( Powiat Strzelecki )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Strzelcach Opolskich  został założony około 1830-1840 r. Znajdował się on poza ówczesnymi granicami miasta, przy drodze do Gogolina, w bezpośrednim sąsiedztwie chrześcijańskiego cmentarza.
Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali teren cmentarza. W latach 60-tych XX w. ówczesne władze miasta wyraziły zgodę na oficjalne zamknięcie nekropolii. Nie zachowało się ogrodzenie, ani żadne nagrobki. Obecnie znajduje się w tym miejscu skwer i parking samochodowy przed Bankiem Spółdzielczym.

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Wołczynie

Miejsca Pamięci | Judaica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Wołczyn , ul. Byczyńska ( Powiat Kluczborski )
  • Strona Internetowa www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Wołczynie (ul. Byczyńska) został założony w 1833 r. Znajduje się on w odległości 2 km od miasta, przy drodze do Byczyny. Niektóre źródła błędnie podają, że jest to cmentarz w Brzezinkach, jednak w rzeczywistości jest on położony na granicy pomiędzy Wołczynem a wsią Brzezinka. Właściwa lokalizacja to Wołczyn, gdyż należał on do społeczności żydowskiej z tego właśnie miasta. Ostatni znany pochówek odbył się w 1913 r. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz.

Na powierzchni 0,2 ha zachowały się 33 stojące nagrobki. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1833 r. i należy do Jakoba Josefa Kafila (zmarły 14 IX 1833 r.). Na uwagę zasługuje sześć grobów rodziny Ungerów, nagrobek Samuela Dallmana i tablica nagrobna Handola Zimmermana[1.1]. Macewy posiadają inskrypcje w języku niemieckim i hebrajskim. Być może większa ilość macew leży przykryta warstwą ziemi.

W 2004 r. cmentarz został uporządkowany i otoczony nowym ogrodzeniem.

 

źródło: www.sztetl.org.pl

Dąb w Szydłowcu Śląskim

Inne

W Szydłowcu Śląskim rośnie najstarsze drzewo na Opolszczyźnie, mowa tu o dębie szypułkowym, liczącym sobie około 440 lat. Miejscowa legenda głosi, że w 1573 r. w tutejszym parku miał miejsce wielki pojedynek dwóch rycerzy. Pod dębem pod którym odbył się pojedynek umieszczono pamiątkowy kamień, który w tym miejscu leży do dzisiejszego dnia, a drzewo rozrasta się do dziś, osiągając przez te wszystkie lata ogromne rozmiary.

Dolina Małej Panwi

Parki

Ta najładniejsza i najciekawsza przyrodniczo dolina rzeczna w regionie posiada malownicze, naturalne meandry i starorzecza. Na uwage zasługuje aleja dębów błotnych oraz jedyne w południowej Polsce torfowisko węglanowe.

Dom Dzierżona

Kamienica
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Karłowice , ul. Kościelna ( Powiat opolski )

Według inskrypcji umieszczonej w elewacji frontowej zbudowany w roku 1864. Przez wiele lat zamieszkiwany był przez ks. Jana Dzierżona Murowany z cegły, obustronnie otynkowany, poszyty dachówką karpiówką.
w zwieńczeniu trójkątnego szczytu. Od strony wsch. zachowana dekoracja okien i blendy parteru w postaci rodzaju neogotyckich  wimperg w partii nadproża. Podobna dekoracja w oknach pięcioosiowej elewacji pn.
Ochronie konserwatorskiej podlega bryła budynku, forma elewacji oraz stolarka drzwi frontowych.

Dom Kata w Paczkowie

Kamienica | Szlak czarownic po polsko - czeskim pograniczu
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Paczków , ul. Wojska Polskiego ( Powiat Nyski )

Owiany licznymi legendami budynek jest, obok murów obronnych i kościoła warownego, głównym symbolem Paczkowa. Dom Kata to budynek o charakterystycznym wyglądzie, wzniesiony metodą muru pruskiego, stojący niedaleko rynku, tuż za Wieżą Nyską. Powstał w XVIII wieku i według podań mieszkał w nim paczkowski kat wraz z rodziną. Przemawia za tym także jego usytuowanie w pobliżu cmentarza i pierwszej szubienicy. Legenda głosi, że w samym Paczkowie oprawca nie wykonywał wyroków, bo zostałby zlinczowany przez mieszkańców.

 

Źródło: Urząd Miejski w Paczkowie

Dom ks. Jana Dzierżona w Karłowicach

Kamienica | Miejsca Pamięci
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Karłowice , ul. Kościelna 7 ( Powiat Opolski )

Według inskrypcji umieszczonej w elewacji frontowej zbudowany w roku 1864. Przez wiele lat zamieszkiwany był przez ks. Jana Dzierżonia, o czym informują tablice – niemiecka z 1925, a także późniejsza w języku polskim.  Usytuowany w centrum wsi, w pobliżu kościoła, po pn. stronie ul. Kościelnej.  Murowany z cegły, obustronnie otynkowany, poszyty dachówką karpiówką.
Na planie prostokąta, o układzie kalenicowym, podpiwniczony, jednokondygnacyjny, przykryty wysokim dachem dwuspadowym.
Elewacje ujęte w narożne lizeny, otwory okienne, drzwiowe oraz blendy prostokątne. Elewacja frontowa (pd.) pięcioosiowa, z drzwiami na osi środkowej flankowanymi dwoma lizenami; powyżej, w połaci dachowej okno powiekowe. Elewacje wsch. i zach. szczytowe,  trójosiowe, z blendami na osi środkowej i parą okien zamkniętych półkoliście w zwieńczeniu trójkątnego szczytu. Od strony wsch. zachowana dekoracja okien i blendy parteru w postaci rodzaju neogotyckich  wimperg w partii nadproża. Podobna dekoracja w oknach pięcioosiowej elewacji pn.
Ochronie konserwatorskiej podlega bryła budynku, forma elewacji oraz stolarka drzwi frontowych.

Dom Pomocy Społecznej w Zawadzkiem

Pokoje gościnne | Restauracja | Inne
  • Kategoryzacja (gwiazdki): brak
  • Adres: Zawadzkie , ul. Czarna 2 ( Powiat strzelecki )
  • Telefon: +48 77 40 49 610
  • E-mail: dpszawadzkie@poczta.pl

15 miejsc noclegowych

5 pokoi 2 osobowych z łazienką na korytarzu

2 pokoje 2 osobowe z łazienką

1 pokój 1 osobowy z łazienką

Strony: